پیام ففتا بمناسبت پانزدهمین سالگرد شهادت مظلومانۀ شهید استاد عبدالعلی مزاری

فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان

جانمایۀ تکاملی هستی کتله های بزرگ انسانی، در هر مرحلۀ از تاریخ، با عصاره های فکری و رهنمود های عملی دوران حیات آن شخصیت های بزرگی آبیاری میشود که در دامان مردم و جوامع خویش تولد و پرورش یافته و بیشتر از هر طبیبی با علاج درد ها و نیاز های مردم خود آشنا و بهتر از هر کس دیگری هم معنی آن درد ها و نیاز ها را درک میکنند .
زنده یاد شهید استاد عبدالعلی مزاری آن فرزند آگاه و پیکارگر خلق بپاخاستۀ هزاره و آموزگار نستوه مبارزات حق طلبانۀ همه خلق ها، باالخاصه اقوام و ملیت های محکوم کشور ماست که، با رجوع صادقانه اش به آموزه های ناب آموزگار روزگار، درد ها و رنج های مردمش را، بهتر از هر کسی که در عصر او زیستی، به تحلیل و ارزیابی کشید و راه علاج آن همه دردها و رنج ها را با پایان بخشی، منطقی و علمی نابرابری های اعمال شده در گذشته و امروز حیات مجموع باشندگان میهنش به بازرسی گرفت و علاج این زخم ناسور را که حاصل شوم مناسبات ارباب رعیتی و نظام قبیلوی در کشور ماست، داهیانه با شیوه های برخورد علمی و جامعه شناسانه با آن ها که عاری از تبارز هر نوعی خودبرتربینی در میان خود مظلومین باشد، پیش بینی نمود .
این مرد مدبر که معنی تعلق ذاتی خویشتن را با نام پر افتخار و خلق آزادۀ هزاره، در ادامۀ پیکار آگاهی بخش و رهایی بخش خلق خود، در جهت پایان بخشی خود فراموشی های اجباری مردمش، و رجوع ایثارگرانۀ خود شناسانۀ ایشان، به سنگر آزادی و حق طلبی، به دور از هر نوع مدعای خودبرتربینی دریافته بود، معنی درد و رنج هزاره بودن را درین زندان بپا شدۀ نظام تبعیضات و تفاوت های قومی بهتر از هر کسی درک مینمود و مدرس خبرۀ این درک به دیگران با رجوع عالمانه به مفاهیم مقدس انسان بودن و با هم بودن، به دور از گرایشات واهی و آریایی منشی من نجیب تر، من اصیل تر، من بهتر و من مستحق تر در جامعه بود که، خود عامل کشندۀ همزیستی عادلانۀ انسانها و بالآخره علت العلل همۀ جنگها و منازعات کشور ما افغانستان محسوب میشود .
اکنون پانزده سال تمام از آن روزگار سیاه وشومی میگذرد که شهید عبالعلی مزاری، آن رادمرد میدان مبارزات عدالتخواهی خلق بپاخاستۀ هزاره، و دیگر خلق های محکوم کشور، جان شیرینش را هدیۀ راه آزادی مردمش ساخت، و دژخیمان بی مروت قبیله پرستی و دستیاران آن در داخل و خارج یکبار دیگر، در معرکۀ امتحان اعتماد در تاریخ، پیمان بشکستند، و خون یکی از پاکترین فرزندان خلق جفا دیدۀ هزاره را که، هیچ آرزویی بجز از دستیابی به حق و عدالت، در زندگی برباد رفته و تحقیر شدۀ مردمش در دل نداشت، بی رحمانه آماج تیغ بیداد خویش ساخته و گمان بردند که آخرین سنگر مقاومت خلق های اسیر و محکوم این سرزمین را در هم شکسته اند .
مگر حقایق روزمرۀ زندگی مردم ما، در ارتباط با اصل های زرین تجارب مبارزاتی دیگر خلق های محکوم و دربند جهان، گواه بر آن است که ، مدرسۀ حق طلبی و عدالت خواهی یک جامعه در هیچ حالتی مسدود نمیشود مگر اینکه اصل بیداد گری و ستم را در آن جوامع از ریشه نابود ساخت و درسنامه های این مدارس دایما با خون بهترین فرزندان آنها نگارش می یابد و هیچ بیداد گری با هیچ تزویری، آنها را به نابودی مطلق کشانیده نمیتواند .
چنانیکه همین اکنون ما شاهد آن هستیم که اگر از یکطرف معامله گرانی مصروف داد و ستد های میان خودی، با وسیله سازی نام و عنوان آن پاک بازان تاریخ اند، از جانب دیگری هم فرزندان راستین خلق ها و پیروان صدیق آن جان باختگان، یک لحظۀ هم از فکر رهایی مردم خود از زیر یوغ نا برابری ها غافل نبوده، وهر روزی هم بر پهنا و وسعت علمی و عملی مبارزات خود می افزایند، که تجمعات و تظاهرات، با تکامل روز افزون شیوه های مبارزاتی با بکارگیری همه و سایل علمی وعملی آن، بهترین مصداق این مدعاست .
ما امیدوار آنیم که این راه و این شیوه با ارج گزاری به ارزش های فزایندۀ تجارب روز مرۀ مبارزاتی خلق ها، و الگوی برادری صادقانه از عملکرد های ایثارگرانه وبی ریای جان باخته گان راه حق وعدالت همچنان با خلاقیت ادامه یابد، وجویباری را که آن رفتگان با خون های پاک خویش بجا گذاشته اند به رودبار عظیم مبارزات خلق محکوم جامعه مبدل شود، تا عدالت تأمین و نابرابری محو همیشۀ تاریخ این سرزمین شود .
تا هزاره، اوزبیگ، تورکمن، تاجیک، بلوچ، نورستانی، پشه ای، ایماق، پشتون، قزلباش، تاتار، قرغیز، قزاق ودیگر باشندگان این سرزمین بتوانند در کنار همدیگر با صلح و برادری و در یک فضای برابری امرار حیات دایمی نموده و ازشر فتنه و فساد سود جویانۀ دوران خود که درمتن آن همه چیز، حتی خون های پاک شهدا، و آرمانهای انسانی مردم مظلوم، در معرض معامله گری های غیر انسانی و سود جویانه قرار میگیرد، نجات حاصل نموده بتوانند .
عدالت و برابری نخستین شرط برقراری صلح و امنیت در هر جامعه، منجمله افغانستان است. در جوامعی که بیعدالتی و نابرابری وجود دارد، خود گویای موجودیت عملی عامل جنگ در متن آن جوامع است که اگر روزی چند، با زور و جبر به خاموشی گراید، روز دیگر حتماً آتش آن از زیر خاکستر ظلم و استبداد سربلند خواهد کرد. پس بیائید بی عدالتی، زورگویی وخود برتر بینی ها را از جامعۀ خود بدور سازیم تا بتوانیم صلح حقیقی را در جامعۀ خود تأمین نماییم .
با آرزوی تحقق این آرزوی پاک انسانی
شاد باد ارواح پاک شهدا، ومستحکم باد وحدت مبارزاتی خلق های محکوم افغانستان .
از طرف شورای مرکزی فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان (ففتا)
 اروپا ماه فبروری 2010 میلادی