وزارت معارف در احاطه افراد غیر متخصص !

به گزارش بخش سیاسی شبکه اطلاع رسانی افغانستان ( afghanpaper )، سال جدید تعلیمی روز شنبه پانزدهم حوت، با نواختن زنگ مکاتب توسط رئیس جمهور کرزی در لیسه عالی امانی کابل آغاز گردید.
در این مراسم که شماری از وزرای کابینه، اعضای شورای ملی، مهمانان خارجی و اهل معارف اشتراک داشتند، محترم کرزی تلاش های آگاهانه و ناآگاهانه برای بستن مکاتب و جلوگیری از رفتن شاگردان به مکاتب را ظلم بر اسلام و افغانستان خواند و از تمام مخالفین تقاضا کرد که مانع تعلیم و تربیت شاگردان افغان نشوند.
محترم غلام فاروق وردک وزیر معارف کشور نیز طی سخنانی ابراز داشت: سال تعلیمی 1388 درحالی سپری شد که هفت میلیون دانش آموز که سی و هفت فیصد آنها را دختران تشکیل میدادند ، به تحصیل علم پرداختند.
وی تعداد مکاتب سراسر کشور را دوازده هزار و پانصد مدرسه و مکتب عنوان کرد و گفت: خوشبختانه درحال حاضر از مجموع یکصد و هفتاد و پنج هزار معلم این مکاتب سی فیصد معلمین زنان هستند که نسبت به زمان طالبان پیشرفت بسیارقابل توجهی داشته است.
این در حالی است که به گفته جناب رئیس جمهور ، کشورمان سیزده میلیون دانش آموز واجد شرایط تعلیمی دارد ولی متاسفانه پنج میلیون نفر از این کودکان به دلایل مختلف از جمله ناامنی از آموزش محرومند. بر طبق آمار ارائه شده توسط جناب وزیر معارف سال گذشته نیز با تعطیل شدن 492 مکتب در نقاط مختلف کشور ، درحدود دوصد هزارکودک از تحصیل محروم شدند.

سال جدید تعلیمی درحالی آغاز شد که طی چند سال گذشته بسیاری از شاگردان مکاتب در بخش های مختلف افغانستان بخاطر عدم دسترسی لازم به کتاب، نبود استادان مسلکی و کمبود جاهای مناسب برای آموزش به شدت شکایت داشته اند و همچنین در مورد مقدار و نحوه پرداخت معاش معلمین نیز مسائل بسیاری به وجود آمد.
بر همگان روشن است که وزارت معارف یکی از زیر بنایی ترین پایه های هر کشور است زیرا پایه های فکری و اصول اعتقادی اشخاص را در آینده مشخص مینماید ، ولی متاسفانه به نظر می رسد ارزش این وزراتخانه در دید جناب رئیس جمهور بسیار کم اهمیت جلوه نموده است.
در همه جای دنیا مرسوم است که وزیر معارف باید یک شخص متخصص و کارآمد و همچنین آشنا به نظام های جدید آموزشی در سراسر جهان باشد تا بتواند با یک مدیریت صحیح ، آن نظامی را که برای کشور مناسب تر است جایگزین نظامهای آموزشی قدیمی نماید . ولی متاسفانه محترم کرزی کسی را به عنوان وزیر معارف تعیین نمود و نمایندگان پارلمان تایید نمودند، که هیچ تخصص چشمگیری در زمینه این سمتش ندارد زیرا ایشان رشته پزشکی خوانده است و مدتی هم در پاکستان کارمند سازمان ملل بوده و پس از ورود به افغانستان در شورای وزیران مشغول به کار بوده است.
از سوی دیگر همین انتقاد درباره خود جناب غلام فاروق وردک نیز وارد است ،زیرا ایشان نیز عملکرد وزیران قبلی این وزارتخانه را ادامه داد و به جای اینکه از افراد متخصص و کارآمد در وزارت معارف استفاده نماید ، متوسل به پارت و باند بازی شد. به عنوان نمونه می توان تیم کاری وی را که با خود وارد وزارت معارف کرد ،مثال زد. این تیم متشکل از افرادی است که قبلا در پروسه قانون اساسی همراه محترم وردک بودند، برخی از آنان از همکاران وی در امور ریاست جمهوری هستند و بعضی نیز در وزارت دولت در امور پارلمانی با جناب وزیر آشنا گردیده اند.
که این افراد نیز مثل خود شخص وزیرغیرمسلکی و غیر متخصص میباشند و صرفا به این دلیل که مورد اعتماد شخص وردک بودند وارد این وزارتخانه شدند، و همین امر سبب شده است که وضعیت بی سوادی درکشور همچنان اسفبار باشد.
به این نکته نیز باید توجه داشت که درحال حاضر چندین میلیون بیسواد درکشورمان وجود دارد ، و ما نیروی باسواد کم داریم تا بتواند به درد وضعیت آموزشی افغانستان بخورد ، ولی با این وجود شاهد آن هستیم که بسیاری از تحصیل کردگان کشور زمانیکه می توانند در راستای تعلیمی کشور مفید واقع شوند، با بورسیه های مختلف از کشور خارج می شوند و تجربه ثابت کرده است که اکثر این افراد پس از اتمام تحصیلات خود به کشور باز نمی گردند. پس چه کسی میخواهد به این اطفال محروم کمک آموزشی نماید.
معلمین کشور نیز که بسیاری از آنان با معاش بسیار ناچیز مجبور به گذران زندگی هستند،شاهد این مطلب میباشند که همکارانشان در وزارت با سمتهای مشاور و مسئولین بلند پایه تعلیمی، حقوق های هزار دالری دریافت می نمایند ،بدون اینکه شخص رئیس جمهور یا شخص وزیرمعارف به فکر تغییر این روند باشند.
به هر صورت باید منتظر بمانیم تا ببینیم در سال جدید تعلیمی تا چه حد به مشکلات شاگردان مکاتب افغانستان از لحاظ دسترسی به کتب درسی و وضعیت معاش معلمین و بهبود فضاهای آموزشی توجه صورت خواهد گرفت؟
منبع : http://www.afghanpaper.com/nbody.php?id=8376